محافظت از چوب

محافظت از چوب بدليل گستردگی و پراکندگی موارد کاربردی از اهمیت بالایی برخوردار است. این موارد عبارتند از، تراورس های راه آهن، تيرهای برق، تلگرام و روشنايی معابر، ستون و تير معادن و تونل ها و موارد مشابه. حفاظت از چوب و مقاوم کردن آنها در مقابل عوامل مخرب بيولوژيک بمنظور افزايش طول عمر آنها کاملا ضروری است.

محافظت از چوب

درگذشته و قبل از بوجود آمدن بتن و سازه های بتنی بسياری از سازه های باربر با چوب ساخته می شد.
وجود عوامل ذکر شده در بالا ضرورتی شد تا روش های تزريق سم در چوب که بنام اشباع کردن چوب معروف شده روز به روز گسترش يافته.
موجب شد تا مواد و روش های متعددی پيشنهاد و مورد استفاده قرار گيرد.
معروفترين آنها روش های سلول پر و سلول خالی هستند. (در اين نوشتار هدف، توضيح اين روش ها و نوع مواد مصرفی نيست)
در اين روش ها بدليل صنعتی بودن آنها هيچ ضرورتی به حفظ ظاهر چوب، بوی چوب، رنگ پذيری آن و رعايت اصول محيط زيست نبود.
به همين دليل استفاده از اين مواد برای مصنوعات چوبی مرتبط با انسان و حيوانات ممنوع شده بود.

لذا در صنعت چوب کلمه ای بنام اشباع خانگی و تزئينی و مواردی که با انسان در تماس مستقيم باشد، وجود نداشت.
فقط برای محافظت اين نوع از مصنوعات چوبی از روغن های خوراکی و غيرسمی برای افزايش طول عمر آنها استفاده می شد.
چون تمام اين روغن ها فقط می توانست سطح چوب را پوشش دهد.
بدليل گران بودن و غلظت بالا که نفوذپذيری آنها را در چوب کاهش می داد عملا امکان تزريق و يا غوطه وری چوب در اين مواد وجود نداشت.
استفاده از آنها فقط می توانست چند سالی تخريب و رشد قارچ ها را به تاخير اندازد.
در زمان های گذشته بدليل استفاده از اجاق و شومينه هيزمی که به مرور سطح چوب ها را با کربن پوشش می داد يک محافظت طبيعی برای چوب بوجود می آمد.
با اختراع سيستم های گرمايی و پخت و پز جديد اين حفاظت طبيعی نيز از بين رفته است.

ابداع روش ترموکردن چوب

ابداع روش ترموکردن چوب (گرما چوب)، توسط فنلاندی ها در سطح جهان گسترش يافت.
به نوعی این روش برای رفع اين نقص در ساخت مصنوعات چوبی فضای باز و مناطق مرطوب (در اين مناطق خطر رشد قارچ ها و حمله حشرات چوبخوار افزايش می يابد) بود.
ولی اين روش با وجود کارآمدی، بدليل سوختن ليگنين چوب (رنگ قهوه ای چوب های ترمو شده به همين دليل است) باعث کاهش چشمگير مقاومت مکانيکی چوب و کاهش قدرت چسب پذيری و ميخ پذيری چوب نيز می شود.
همینطور امکان استفاده از اتصالات در ساخت مصنوعات چوبی را نیز تقریبا از بین می برد.

روشی برای محافظت از چوب

ما به دنبال روشی برای محافظت چوب در مقابل حمله قارچ های عامل پوسيدگی و حشرات چوبخوار و خطر آتش بودیم.
که امکان استفاده در سازه های در تماس با انسان و موجودات زنده را نيز بوجود آورد.
اين مواد می بايست بگونه ای در چوب تزريق می شد که ظاهر و زيبايی چوب را حفظ کند.
همچنین از ترك خوردن آن جلوگيری کند.
اين چوب ها می بايست نيروی عمود و موازی بر الياف وارد شده به سازه ها را تحمل کند.
همچنین برای محافظت در مقابل اشعه ماورابنفش خورشيد و فرسايش باد و زيبايی رنگ پذير باشد.

روش های محافظت از چوب    

روش حفاظت چوب با مواد(غوطه وری سازه ها قبل از رنگ در مواد حفاظتی)

ماده سلكون: محافظت کننده چوب در مقابل پوسيدگی، حمله حشرات چوبخوار و کندسوز کننده، مخصوص سازه های چوبی (به رنگ کرم روشن).

ماده کلون: محافظت کننده چوب در مقابل پوسيدگی و حمله حشرات چوبخوار با کاربرد مخصوص نرده و حصار اصطبل اسب و چهارپايان (برای جلوگيری از خورده شدن آنها توسط اسب و چهار پايان)

ماده گلسان: محافظت کننده چوب در مقابل پوسيدگی با کاربرد مخصوص ظروف خوراکی (بی رنگ)

  روش ترمو کردن چوب (گرما چوب)

ما با استفاده از حرارتی حداکثر تا 160 درجه سانتیگراد و سيستم خاصی برای انتشار يکنواخت اين حرارت توانستيم زمان ترموکردن چوب های پهن برگ را بميزان چشمگيری کاهش دهیم.
 تا چوب های ترمو شده پهن برگی مناسب برای مبلمان فضای باز توليد کنيم.

ترمو پليمر (تزريق مونومر در چوب)

در اين روش ما توانستيم با استفاده از تزريق مونومر در چوب های سوزنی برگ، چوب هايی با مقاومت مکانیکی تا 30 درصد بيشتر از چوب ماسيو در مقابل پوسيدگی و نفوذ آب و با رنگی بسيار زيبا توليد کنيم.

منبع: ماهنامه صنایع چوب کاغذ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *