پرگولا چیست و چه کاربردی دارد؟

0
پرگولا چیست و چه کاربردی دارد؟
پرگولا چیست و چه کاربردی دارد؟

تصویری که مشاهده می کنید، یک پرگولا است. چرا؟ برای اینکه چهار تیر محکم دارد که سازه را حفظ می کند. پرگولا سازه ای در فضای باز است و از ستون هایی تشکیل شده که از شبکه تیرها و تیرچه های سقفی پشتیبانی می کنند.

می توان این شبکه سقفی را باز گذاشت یا پوشاند تا فضایی شبیه جان پناه ایجاد شود. پرگولا می تواند ساختاری مستقل یا متصل به خانه داشته باشد.

پرگولای شکل فوق، محصور نشده است و با توجه به اینکه ساختار مینیمالی دارد، به نظر می رسد که ظاهری ناتمام دارد. البته بستگی دارد چطور به آن نگاه کنید!

اندازه پرگولای باغی، نسبتا بزرگ بوده و به صورت عمودی و افقی و مستطیل قابل نصب است. فضای زیرین آن امکانات زیادی دارد. وجود ساختار شبکه ای در بخش بالای  پرگولا، یعنی بخشی که تیرهای عرضی تقسیم می شوند، الزامی نیست.

ممکن است یک پرگولا بدون وجود بخش مشبک، فقط دارای تیرهای عرضی باشد و می توان از نوعی پوشش نیز برای سقف آن استفاده کرد. تصویر زیر، چنین پرگولایی را نشان می دهد.

همانطور که در تصویر بالا مشاهده می کنید، پرگولاها می توانند نسبت به سطح زمین بلندتر باشند، مشروط بر اینکه که سطحی برای نشستن داشته باشند.

عملا پرگولاها به قدری بزرگ هستند که ابعادشان توجه افراد را جلب می کند و از نظر زیبایی نیز در طرح ها و رنگ های مختلفی ارائه می شوند.

هدف

هدف از وجود پرگولا، فراهم کردن فضایی صمیمانه برای شما و خانواده و دوستانتان است.

می توانید انتخاب کنید که آیا می خواهید از آن به صورت فضایی برای سرگرمی استفاده کنید یا مکان خصوصی تری برای استراحت داشته باشید که در آن بتوانید کمی از فضای روزمرگی هایتان فاصله بگیرید.

در شکل فوق، می بینید که پرده ها به ایجاد این فضای خصوصی کمک می کنند. پس از نصب پرگولا این فرصت را دارید تا خلاقیتتان را شکوفا کنید.

ابعاد یک پرگولای معمولی حدود 18×10 فوت است و این فضا برای وجود یک وان آب گرم، مبلمان یا فضای لوکسی که بتوانید در آن اوقات فراغتتان را بگذارنید، مناسب است.

مسلما در زیر پرگولا از عناصری مانند باد، خورشید یا باران، چندان در امان نمی مانید؛ اما شاید خودتان هم نخواهید که فضای بسته ای داشته باشید؛ چرا که دوست دارید فرصت بودن در فضای باز را تجربه کنید و وجود این عناصر طبیعت نیز بخشی از تجربه شما خواهند بود.

Pergola/Pergula/ لبه طراحی شده

ریشه واژه Pergola از واژه لاتین “pergula” گرفته شده است که به معنی “لبه طراحی شده” است.

همه ما می دانیم که لبه ها بخشی از سقف خانه ها و سوله ها هستند که به طور کلی از دیواره ای که در بالای آن قرار گرفته اند، حالت بیرون زدگی یا برجستگی دارند و همین ساختار بیرون زده باعث می شود تا آب باران از لبه ها و با فاصله از دیوارهای عمودی ساختمان مورد نظر فرو بریزد و دیوارها خیس نشوند.

یک دقیقه صبر کنید. باران فقط از لبه بام خانه ها نمی چکد.

البته در بیشتر خانه ها مجاری استوانه ای نصب می شوند که در واقع، ناودان هایی هستند که به لبه های سقف متصل بوده و آب را به صورت کانال از ساختمان ها به سطح زمین هدایت می کنند و به این ترتیب، آب فقط از لبه های سقف نمی ریزد.

همچنین، لبه ها برای هر خانه یا سازه ای سایبان درست می کنند و می توانند محدوده ای را برای پناه گرفتن حیوانات، پرندگان و حشرات ایجاد کند. بعضی از مردم با این موضوع مشکلی ندارند و بعضی دیگر برعکس.

عملکرد

اکنون که در مورد لبه ها صحبت کردیم، جالب است بدانید که ساخت یک پرگولا در ابتدا بر اساس ایده استفاده از یک لبه بوده است و جالب اینجا است که خود پرگولا به عنوان یک سازه، هیچ لبه ای طبق این تعریف ندارد.

وقتی به یک پرگولای معمولی نگاه می کنیم، در ساختار آن، حداقل چهار تیر پشتیبان وجود دارد (و اغلب تعداد این تیرها از چهار عدد بیشتر است).

این تیرها از موادی مانند چوب یا سنگ ساخته می شوند و سپس تیرهای عرضی برروی سطح بالاتر قرار می گیرند و شبکه ای تشکیل می دهند.

اما در این سازه، خبری از سقف یکسره نیست. تصویر زیر، یک پرگولای بامبو است.

ایده کلی کاربرد پرگولا بر این اساس استوار است که ما زیر آن می نشینیم و می توانیم استراحت یا معاشرت کنیم و در واقع، پرگولا یک محدوده مشخص برای این کارها در اختیار ما قرار می دهد.

با این وجود، لازم نیست که با وجود یک سقف کاملا یکسره و محصور کننده، از باران و آفتاب و عناصر طبیعت محفوظ بمانیم.

مقایسه پرگولا و سازه های مشابه آن

برای اینکه درک بهتری از پرگولا داشته باشیم، می توانیم آن را با سایر سازه های فضای باز که گاهی نیز همراه با پرگولا هستند، مقایسه کنیم:

  • کلاه فرنگی
  • آفتابگیر
  • آربور
  • آلاچیق
  • داربست
  • شبکه بندی (یا مشبک کاری)
  • گاراژ بدون سقف

مقایسه پرگولا و کلاه فرنگی

کلاه ‌فرنگی، سازه‌ ای چوبی است که در گوشه باغ ‌ها، پارک ‌ها یا باغچه‌ ها و به عنوان سرپناهی برای نشستن در هوای باز استفاده می ‌شود و کاربردش مانند پرگولا است. معمولا این سازه ‌ها گنبدی شکل هستند و اطرافشان نیز باز است.

معمولا هیچ دیوار، پرده و شبکه ای در اطراف یک پرگولا تعبیه نشده است. این کار معمولا به آلاچیق ها، آفتابگیرها و چادرها سپرده می شود تا ما را کاملا از معرض عوامل طبیعی دور نگه دارند.

در این بخش، تصویری از یک کلاه فرنگی معمولی را برای مقایسه با پرگولا ملاحظه می کنید. توجه داشته باشید که کلاه فرنگی، شبکه ای دارد که می توانید خود را در آن محصور کرده و از خود در برابر آسیب های آفتاب و موارد دیگر محافظت کنید.

یکی دیگر از تفاوت های مهم کلاه فرنگی و پرگولا وجود سقف یکسره است. این سقف یکسره می تواند از مصالح سخت یا نرم ساخته شده باشد؛ ولی در پرگولا سقف یکسره ای وجود ندارد.

شکل ظاهری پرگولا و کلاه فرنگی مشابه همدیگر است؛ با این تفاوت که کلاه فرنگی سقف دارد ولی پرگولا خیر.

کلاه فرنگی ها الزاما دیوارهای محکمی ندارند. معمولا در این سازه ها، یا اساسا دیواری بین ستون های نگهدارنده وجود ندارد و یا در حالت دوم، پرده یا ساختارهای شبکه مانند، به نوعی نقش دیوار را ایفا می کنند.

بعضی از کلاه فرنگی ها دیوارهای محکمی دارند. اگر دیوارها از شیشه ساخته شده باشند، این سازه ها به عنوان سیستم آفتابگیر شناخته می شوند؛ چراکه نور خورشید می تواند وارد سازه شود و به خاطر وجود دیوارها و پنجره ها، گرما در داخل این ساختار جمع می شود.

در بخش زیر، تصویری از یک آفتابگیر را مشاهده می کنید.

آفتابگیرها سقف دارند و از این لحاظ، شبیه کلاه فرنگی هستند؛ اما مانند یک کلبه کوچک یا یک اتاق محصور، دیوارهای محکمی دارند و اغلب هشت ضلعی هستند.

معمولا کلاه فرنگی ها چنین ساختاری ندارند و پرگولاها نیز اساسا فاقد چنین سقفها و دیوارهایی هستند.

مقایسه آربور و پرگولا

آربورها شباهت زیادی به پرگولاها دارند. آربورها نیز هیچ دیوار یکسره ای ندارند و از این لحاظ شبیه پرگولاها هستند که طبق تعریف، قانون ساخت پرگولا در آنها نقض نشده است.

با این حال، تفاوتهایی بین این دو وجود دارد. آیا تاکنون به این تفاوتها دقت کرده اید؟ آربورها از چند جهت شبیه پرگولاها هستند؛ اما اهداف متفاوتی دارند.

در حقیقت، گاهی این دو اصطلاح به جای هم استفاده می شوند! اما اگر به جزئیات بیشتری دقت کنید، می توانید تمایزهایی را بین این دو سازه قائل شوید. در بخش زیر، تصویری از یک آربور را می بینید.

ریشه شناسی واژه arbor”” جالب توجه است. در زبان فرانسوی، “arbre” به معنی درخت و “erbier” به معنی چمن یا “گیاه” است. در انگلیسی قرون وسطی نیز “arbor” به معنای چمن یا بستر گل است.

بنابراین به لحاظ تاریخچه واژه شناسی، معانی درخت و چمن و بستر گل که به آربور مربوط می شوند، با معنی لبۀ برآمده که تعریف واژه شناسی پرگولا است، کاملا متفاوتند.

به بیان دیگر، پرگولا نقش محافظتی دارد ولی واژه آربور بیشتر به پوشش گیاهی اشاره دارد که منطقی است؛ حضور آربورها تقریبا مترادف باغ ها است.

پرگولاها در تمام ابعاد (طول، عرض و ارتفاع)، سازه های بزرگتری هستند. گاهی پرگولاها از ستونهای کارشده تشکیل می شوند و از نظر معماری جذابیت بیشتری دارند.

بخش بالای این سازه ها معمولا صاف است. طرحهای سنتی پرگولا به عصر رنسانس در ایتالیا بر می گردند؛ اما امروزه اصطلاح پرگولا بیشتر استفاده می شود و معمولا برای ساختارهای چوبی به کار می رود.

غالبا پرگولاها به خانه ها متصل هستند و فضایی را برای استراحت در فضای باز تشکیل می دهند و در واقع، افزونه ای به فضای داخلی اتاق های داخلی خانه ها هستند.

گاهی نیز کارشناسان تمایز خاصی بین پرگولا و آربور قائل نمی شوند.

برای مثال، به عقیده سینتیا کش، کارشناس معماری منظر (لنداسکیپ)، تفاوت اصلی آربور و پرگولا این است که آربور، ساختاری مستقل است و نیز گاهی برای حمایت از درختان تاک در باغ از آن استفاده می شود ولی پرگولا یک ساختار خطی در طول مسیر باغ است.

پرگولاها و آربورها از نظر شکل فیزیکی محصور نیستند و حداقل چهار پایه دارند که آنها را نگه داشته و روی این پایه ها نیز تیرهای عرضی قرار دارند.

هر دو به سبک های مختلف و از مواد مختلفی ساخته می شوند؛ اما معمولا چوبی هستند.

با این وجود، برخلاف پرگولاها، چندان رغبتی ندارید که مدت زمانی طولانی را زیر آربور صرف کنید. در واقع، آربورها بیشتر نقش یک درگاه یا مدخل را در گوشه ای از باغ یا حیاط شما ایفا می کنند و بیشتر در باغها کاربرد دارند.

آربورها و پرگولاها شباهت های ساختاری زیادی دارند؛ البته که در این میان، استثناهایی نیز وجود دارند. آربورها در واقع سازه های نسبتا ساده ای هستند و جذابیتهای معماری مانند ستون های کارشدۀ بنایی ندارند.

به تصویر زیر توجه کنید. در اینجا پرگولایی را می بینید که ستون های مدوری دارد که از سیمان ساخته شده اند.

این پرگولا مستقل است؛ اما در کنار خانه ای قرار دارد. همچنین، مملو از پوشش گیاهی است. با این وجود، این ساختار را با آربور اشتباه نمی گیرید.

در این بخش، می خواهیم انتظارات را نادیده بگیریم. می توان گفت تصویر زیر، یک آربور است که از آلومینیوم ساخته شده است نه از چوب و نیز در قسمت بالا گرد می شود.

با وجودی که آربور در تصویر بالا فاقد پوشش گیاهی است، اما می تواند محلی برای رشد گل و گیاه باشد؛ دقیقا مانند بعضی از پرگولاها! برای مثال، به تصویر زیر دقت کنید.

حالا که چند آربور مختلف را دیدید، می توانید متوجه شوید که آربورها و پرگولاها چه تفاوتی با هم دارند. پرگولاها فضایی را برای نشستن ایجاد می کنند؛ ولی آربورها این طور نیستند.

بنابراین عملکرد این دو با هم متفاوت است. پرگولاها بسیار بزرگتر از آربورها هستند. این دو سازه از نظر ارتفاع قابل مقایسه هستند ولی از نظر طول بسیار متفاوتند. هر دو می توانند طراحی ساده یا پیچیده ای داشته باشند. در بخش زیر، خلاصه ای از ویژگی های آربور فهرست شده است:

  • آربورها سازه های تقریبا کوچکی هستند.
  • معمولا قوس های منحنی شکلی در بخش بالایی خود دارند.
  • معمولا به جای مصالح سنتی، از وینیل ساخته می شوند.
  • مستقل هستند؛ یعنی به خانه ها متصل نیستند. هرچند، شاید به نرده ای متصل باشند. در این صورت احتمالا یک مدخل ورودی را در خود جای می دهند.

مقایسه آلاچیق و داربست با پرگولا

آلاچیق ها سازه های چوبی ای هستند که در فضای باز مورد استفاده قرار می گیرند و همیشه یک سقف بسته دارند ولی در مورد پرگولاها اینطور نیست. بسیاری از آلاچیق ها (اما نه تمام آنها) با ویژگی های زیر، از پرگولاها متمایز می شوند:

  • کف بلند نسبت به زمین
  • شکل گرد

داربست ها سازه هایی هستند که بیشتر با توجه هدفشان تعریف می شوند تا نحوه ساختشان. مثلا به جای انتخاب گاراژ برای پارک کردن اتومبیلتان (که گران تر تمام می شود)، می توانید از فضای داربست برای آن استفاده کنید.

ساختار اصلی داربست، به صورت سقفی است که به وسیله ستونها پشتیبانی می شود؛ اما گاهی داربستهایی با ساختار پیچیده تر و شبیه پرگولا را می بینیم.

شاخه های تاکی که روی پرگولا می پیچند.

پرگولا، آلاچیق، داربست و آربور از دیرباز برای حمایت از شاخه های تاک استفاده می شدند. شبکه بندی ها، چارچوبهای قابل حملی هستند که برای حمایت از درختانی مانند تاک و بوته های گل رزِ بالا رونده استفاده می شوند. می توان این سازه ها را از چوب، فلز یا وینیل ساخت.

تاکها روی پرگولا می پیچند و در تابستان سایه بان ایجاد می کنند.

بعضی از افراد نیز برای داشتن سایه بانی کامل و محافظت در برابر باران، پرگولاهای خود را می پوشانند. گاهی اوقات از فایبرگلاس به عنوان یک ماده پوشش دهنده استفاده می شود؛ اما شاید صاحب خانه های مجلل تر به سایبان های جمع شونده علاقه مند باشند.

به هر حال، قبل از اینکه زیاد از موضوع اصلیمان دور شویم، بیایید به پرگولاها برگردیم؛ چراکه حیاط خانه شما می تواند با سازه های زیادی پر شود. ما نیز نمی خواهیم در مورد همه آنها در این نوشتار به طور مفصل صحبت کنیم.

به این نکته توجه کنید که با وجودی که پرگولاها اغلب سازه هایی مستقل هستند، اما می توانید آنها را به خانه تان نیز متصل کنید و اگر چنین کاری انجام دادید، دیگر مستقل نیستند! تصویر زیر، گویای همین مطلب است.

در تصویر فوق، کاربرد لبه در پرگولا معنا پیدا می کند.

در چنین سازه هایی که در امتداد خانه قرار می گیرند، به نظر می رسد که به صورت لبه های پیش آمده از خانه ها عمل می کنند … تفاوت در اینجا است که پرگولاها مانند لبه های سقف، یک پوشش یکسره را ایجاد نمی کنند.

البته شاید پوششی به شکل گیاهان یا درختان تاک را اضافه کنید که ضخیم و محافظ به نظر برسند.

پرگولا سازه ای نیست که دستگیره داشته باشد و مانعی برای ورود و خروج به آن باشد.

شاید پرگولاها بتوانند به صورت پوششی برای یک پیاده رو عمل کنند و در امتداد مسیر مستقیمی قرار بگیرند که مردم هر روز از آنجا می گذرند. در این رابطه، به تصویر زیر توجه کنید:

همانطور که در تصویر بالا می بینید، به نظر نمی رسد که این پرگولا در وسط باغ بزرگی ساخته شده باشد یا درختان تاک دور آن پیچیده باشند. در مثال بالا، یک بوته گلدار را می بینید که به ستون های آجری رسیده است و به شکل مارپیچ دور ستون ها و تیرهای سقفی تنیده است.

به دلیل نوع آجر و چوبی که برای ساخت این پرگولا استفاده شده است، ساختار آن زیبا و روستایی به نظر می رسد.

اکنون به تصویر زیر دقت کنید. این پرگولا هیچ شباهتی به پرگولاهای بلند دیگر ندارد. این پرگولا هم طول زیادی دارد؛ اما ظاهر و عملکردی متفاوت با پرگولاهای فوق دارد.

به نظرتان پرگولای بالا چه عملکردی می تواند داشته باشد؟ این یکی، مسیر پیاده روی نیست. اصلا پوششی هم ندارد. هیچ خلاقیتی هم در طراحی آن صورت نگرفته تا زیبایی بیشتری داشته باشد.

واقعا هیچ نکته خاصی در ورای آن وجود ندارد و به نظر نمی رسد که برای استراحت در حیاط خانه شما طراحی شده باشد. در واقع، انگار که فقط در گوشه ای از باغ نصب شده است و حضور آن در آن بخش، هیچ هدف خاصی ندارد.

با این وجود، هنوز هم این سازه طبق تعریف، پرگولا است و هدف از طراحی آن نیز مشخص نیست.

بله؛ به نظر می رسد هرچقدر اطلاعات بیشتری راجع به پرگولاها داشته باشید، باز هم مواردی موجب شگفتی شما می شوند؛ چراکه عملا انواع نامحدودی از این سازه موجود هستند و به محض اینکه بتوانید آنها را شناسایی کنید، متوجه تفاوتهایشان می شوید.

نحوه ساخت یک پرگولا

در اینجا در مورد ساخت یک پرگولای ساده با ابعادی حدود 8 فوت عرض در 16 فوت طول و با استفاده از مصالح کم هزینه و مهارت های نجاری حداقلی توضیح می دهیم.

مجوزها، منطقه بندی و تجهیزات

ممکن است ساخت پرگولاها از لحاظ مصالح، منطقه مورد استفاده و ابعاد و فاصله نسبت به ملک شخصی، به پروانه ها یا مجوزهای خاصی نیاز داشته باشند. در این خصوص، الزامات قانونی منطقه خود را بررسی کنید.

آنچه نیاز دارید:

 ابزار/ تجهیزات

  • متر نواری
  • گونیای همه کاره
  • اره گردبُر
  • دریل بی سیم
  • نردبام پله ای
  • تراز لیزری
  • اره فارسی بُر برقی
  • اره مویی برقی
  • تراز حبابی
  • چکش قاب بندی
  • بیل
  • مداد نجاری
  • چاک لاین یا ریسمان رنگی
  • مته های دریل
  • گیره های میله ای یا ماشه ای

مواد

  • 6 تخته 10 فوتی 4 در 4
  • 8 تخته 8 فوتی 2 در 8
  • 9 تخته 8 فوتی 2 در 6
  • 18 تخته 8 فوتی 2 در 3
  • شن و سنگ ریزه
  • 12 کیسه بتن آماده
  • پیچهای گالوانیزه 3 اینچی
  • پیچهای گالوانیزه 2/1 1 اینچی
  • پیچهای گالوانیزه 1 اینچی
  • دیرک های چوبی
  • 10 میل مهار ضد زنگ

دستورالعمل ها

انتخاب الوار

با خرید الوار تیمار شده تحت فشار به پرگولای خود دوام بیشتری می بخشید و تعمیر و نگهداری ثانویه آن را برای خود کم می کنید. الوار تیمار شده تحت فشار برای تماس با سطح زمین، ارزان ترین نوع الوار هستند؛ اما نقاطی از چوب که اثر تزریق مواد شیمیایی بر روی آنها باقی مانده است، مشخص هستند.

شاید بخواهید الوار انتخابیِ تان ظاهر بهتری داشته باشند. در این صورت، الوار سرو آزاد برایتان انتخاب مناسبی محسوب می شوند. البته قیمت این الوار نیز نسبت به الوار تیمار شده تحت فشار که برای تماس با زمین مناسب هستند، دوبرابر است.

الوار سرو آزاد، مصالح ساختمانی مناسبی برای کاربرد در نرده ها و مدخل ها هستند. الوار تیمار نشده سرو آزاد با رنگ طبیعی نقره ای یا خاکستری موجودند.

زیرسازی پرگولا

از سنگ بستر پاسیو یا بتن برای زیر پرگولا و اطراف ستون ها استفاده کنید. برای داشتن ظاهری صاف، قطعه هایی از تخته های 1 در 4 را با زاویه 45 درجه تنظیم کنید و به دور پایۀ هر ستون میخ کوبی کنید.

تغییر ابعاد پرگولا

در این پرگولا از تخته هایی به طول 8 فوت استفاده می شود و در نتیجه، ضایعات چوبی ایجاد شده بسیار اندک است. با این وجود، می توانید نسبت ابعاد پرگولا را به هر شکلی که می خواهید، تغییر دهید.

برای مثال، می توانید با برش تخته های 2 در 6  به نصف ابعادشان، پرگولای باریک و بلندی بسازید.

بدین ترتیب، عرض پرگولا را به نصف کاهش می دهید. تیرهای 2 در 8، ستونهای عمودی و تخته های 1 در 3 را به تعداد بیشتری اضافه کنید تا طول پرگولا را هر اندازه که می خواهید، افزایش دهید.

1. جای نصب ستونها را علامت گذاری کنید.

یک الگوی مستطیل شکل شش نقطه ای را در یک سطح صاف و هموار زمین طراحی کنید که در آن ستون های عمودی را نصب می کنید. با چکش قاب بندی و دیرک های چوبی، سه نقطه را در یک خط مستقیم علامت گذاری کنید.

این نقطه ها باید نسبت به همدیگر 7 فوت فاصله داشته باشند. اکنون، به فاصله 7 فوتی، سه نقطه دیگر را به همان صورت، موازی با خط اول علامت گذاری کنید.

برای اطمینان از صاف بودن هر مجموعه سه نقطه ای، از یک چاک لاین یا ریسمان رنگی استفاده کنید.

2. ستونها را نصب کنید.

با استفاد از سوراخ کننده های جای ستون، هر 6 نقطه ای را که در مرحله قبل علامت گذاری کردید، به عمق 3 فوت حفر کنید. کف هر سوراخ، یک بستر سنگریزه به ضخامت حدود 4 اینچ ایجاد کنید.

سپس در هر سوراخ یک ستون نصب کنید. ابتدا سنگریزه ها را با ستون به سمت پایین بکوبید.

در مرحله بعد، بتن را اضافه کنید.

ستونها را به صورت عمودی نگه دارید؛ سپس بتن آماده و خشک را در دور پایه ستون ها بریزید. سوراخ را با آب پر کنید. دور هر ستون، دو قطعه ضایعات چوبی را به صورت سه پایه میخ کوبی کنید تا در طول گیرایی بتن، ستون را به صورت قائم نگه دارند.

3. ستونها را تراز کنید.

با وجودی که ستون هایتان ارتفاع مشابهی دارند، اما انتظار می رود ارتفاعشان حدود یک تا دو اینچ متغیر باشد. با یک تراز لیزر یا چاک لاین و تراز حبابی، ارتفاع یکسانی را برای تمام ستون ها تنظیم کنید.

از پایین ترین ستون به عنوان مقیاس استفاده کرده و پنج ستون دیگر را مطابق آن تنظیم کنید. هر پنج ستون را در صورت لزوم با اره گردبُر برش بزنید.

4. تیرهای سطح رویی را برش بزنید.

از یک گونیای همه کاره استفاده کنید و یک انتهای تخته های با ابعاد 2 در 8 را به هر شکلی که می خواهید، برش بزنید. آسانترین روش برای انجام این کار، ایجاد برشهای 45 درجه با یک اره فارسی بُر است.

می توانید برای داشتن ظاهری جذاب تر، بخش بریده شده را با اره مویی برقی به صورت ربع دایره برش بزنید. فقط یک انتهای آن را برش بزنید. انتهای دیگر هر تخته باید 90 درجه باشد.

5. تیرهای رویی را نصب کنید.

تخته های با ابعاد 2 در 8 را روی ستون های عمودی بگذارید. در مجموع هشت تخته با ابعاد 2 در 8 دارید که هشت انتهای تزئینی آنها به سمت بیرون است. پس از حفر سوراخهای پیلوت، از چهار پیچ 3 اینچی در هر نقطه اتصال استفاده کنید.

یعنی به ازای هر تخته 16 پیچ دارید و به هر طرف تخته 8 پیچ اختصاص می یابد. تخته های با ابعاد 2 در 8 را موقتا مقابل ستون هایی که گیره های میله ای یا ماشه ای دارند، ثابت نگه دارید.

6. انتهای تزئینی بخش مشبک را برش بزنید.

9 تخته با ابعاد 2 در 6 روی تیرها و عمود بر آنها قرار می گیرند. مانند تخته های با ابعاد 2 در 8، انتهای بخش تزئینی را روی هر تخته 2 در 6 برش بزنید. در این مرحله، تفاوت اینجا است که باید هر دو انتهای هر تخته را برش بزنید.

7. تخته های مشبک را برش بزنید.

برای اینکه پرگولا شکل ظاهری بهتر و بدون نقص تری داشته باشد، قطعات تخته های 2 در 6 را برش بزنید تا بتوانند روی تیرهای 2 در 8 قرار بگیرند. در هر دو انتها، با استفاده از اره مویی برقی شکافی ایجاد کنید.

عمق هر شکاف باید 2/1 اینچ باشد. بعد از برش برای هر تخته به ابعاد 2 در 6، آن را در نقاط مختلف طول تیرها امتحان کنید. اگر جواب داد، از آن به عنوان قالبی برای برش 8 قطعه دیگر الوار به ابعاد 2 در 6 استفاده کنید.

8. بخش مشبک را بسازید.

تخته های 2 در 6 و 1 در 3، بخش مشبک بالایی را تشکیل می دهند. تخته های برش خورده به ابعاد 2 در 6 را عمود بر تیرها قرار دهید و فاصله آنها را از یکدیگر به میزان دو فوت تنظیم کنید.

تخته های 1 در 3 را روی تخته های به ابعاد 2 در 6 قرار دهید و فاصله آنها را از یکدیگر به میزان یک فوت تنظیم کنید.

آنها را عمود بر تخته های 2 در 6 در یک قالب شبکه ای بگذارید. تخته های با ابعاد 1 در 3 را با پیچ های 1/2 1 اینچی پرچ کنید و در محل تلاقی هر دو تخته از یک پیچ استفاده کنید.

9. بخش مشبکِ ساخته شده را روی تیرها محکم کنید.

بخش مشبک به قدری سنگین است که در شرایط مناسب به خودی خود روی تیرها حفظ می شود؛ اما وجود یک باد شدید می تواند آن را بیندازد.

بخش مشبک را با استفاده از دریل بی سیم و پیچ های گالوانیزه 1 اینچی و بستهای فولاد ضد زنگ، به تیرهای با ابعاد 1 در 8 محکم ببندید.

در ادامه خواندن این مطالب به شما پیشنهاد می شود:
چگونه یک پرگولای بامبو بسازیم؟
کاربردهای الوار چوبی برش خورده
انواع مختلف رنگ چوب: کدام رنگ برای پروژه شما مناسب است؟

برای آشنایی با تولیدکنندگان انواع پرگولا و سازه های چوبی و مشاهده جزئیات محصولات به سایت خوگرپلاس وارد شوید.

تحریریه خوگرپلاس

نظر بدهید...

لطفا" نظر دهید
لطفا" نام خود را وارد کنید