الوار برش خورده (بخش دوم)

0
226
الوار برش خورده (بخش دوم)
الوار برش خورده (بخش دوم)

همانطور که گفته شد با برش گرده بینه ها در اشکال و ابعاد مختلف، الوار برش داده به دست می آیند. در مقاله قبل چند نوع از این برش ها را بررسی کردیم. در این مقاله انواع دیگر بررسی می شود.

الوار برش خورده شعاعی

این نوع برش چندان متداول نیست و در صورت نیاز باید در این مورد با کارخانه مذاکره شود. با این وجود، برش شعاعی راندمان بیشتری نسبت به برش های دیگر دارد و استفاده بهینه از گرده بینه را امکان پذیر می کند.

هر قطعه از الوار برش داده شعاعی به خاطر الگوی خاص برش، گوه ای شکل است. در اینجا برون چوب در لبه پهن تر قرار می­گیرد و مغز یا چوب مغزی در مغز قرار می­گیرند.

با توجه به اینکه گرده بینه ها کاملا گرد و مستقیم نیستند، هر تخته برش ­خورده شعاعی، شکل طولی گرده بینه را منعکس می کند.

این جزئیات کاربردهای جالبی را در مصارف معماری و زیبایی شناختی الوار ایجاد می­کنند. به جز کفپوش، الوار برش داده شده شعاعی عمدتا در کاربردهای خارجی مانند روکش فلزی، کفپوش های خارجی، ستون ها، گوه ها و دیوارهای چوبی مورد استفاده قرار می گیرند.

مزایای الوار برش خورده شعاعی عبارتند از:

  • ثبات ابعادی؛
  • اعوجاج و تاب خوردگی کمتر؛
  • ضایعات کمتر در زمان چوب بری؛

معایب الوار برش خورده شعاعی عبارتند از:

  • سطح مقطع گوه ای شکل؛
  • کوچک کردن دشوارتر؛
  • انبار کردن دشوارتر.

الوار برش خورده به دو صورت خشک شده و خشک نشده موجود هستند:

الوار خشک نشده الوار خشک نشده با توجه به میزان رطوبتشان طبقه بندی می شوند. به چوب های با رطوبت بیشتر از 25% که خشک نشده یا “سبز” هستند، الوار خشک نشده می­گویند. با این وجود، به جای تعریف دقیق تر الوار خشک نشده با رطوبت بیشتر از 25%، به دلایل کاربردی، چوب آلات با رطوبت بیشتر از 15% با عنوان الوار خشک نشده به فروش می رسند.

الوار خشک شده تولید الوار خشک شده در واقع فرآیند خشک کردن الوار برای حذف رطوبت موجود در دیواره های سلولی چوبی صورت می­گیرد. فرآیند خشک کردن را می توان با چندین روش انجام داد؛ اما هدف این است که آب با سرعت یکنواختی از قطعه چوبی خارج شود تا از آسیب دیدن چوب در زمان خشک شدن جلوگیری شود. الوار خشک شده دارای رطوبت بین 10 تا 15 درصد است. در بسیاری از مناطق استرالیا، چوب در این شرایط با محیط های داخلی در تعادل رطوبتی خواهد بود.

الوار خشک شده دارای وزن کاهش یافته، استحکام تقویت شده و ابعاد مقطعی تقریبا ثابتی هستند؛ پایدارتر از الوار خشک نشده بوده و کمتر مستعد پیچ و تاب و شکافتن هستند. همچنین قابلیت چسب خوری و نگهداری میخ و مقاومت اتصال در این نوع چوب آلات افزایش می یابد.

در درجه های بالاتر الوار و به ویژه در سخت چوب ها، روند خشک کردن ویژگی های اصلی چوب ها، سفتی، استحکام خمشی و استحکام فشاری را افزایش می دهد. در مصارفی که عدم همکشیدگی به خاطر فرآیند خشک شدن در شرایط مصرف حائز اهمیت است، الوار خشک شده باید برای مصارف داخلی انتخاب شوند.

خشک کردن الوار در کوره چوب خشک کنی

خشک کردن در کوره، متداول ترین فرایند تجاری برای خشک کردن چوب آلات است. کوره با استفاده از انرژی خارجی برای بیرون راندن رطوبت، فرآیند خشک کردن را تسریع می کند.

در روش خشک کردن در کوره همانند روش خشک کردن در هوای آزاد، الوارها دسته بندی می شوند و در درون محفظه ای قرار می گیرند. در این محفظه برای حصول بهترین نتیجه، می توان شرایط را تغییر داد. هوا در اطراف بار (الوار انباشته شده) گردش می­کند و می توان دما و رطوبت را تغییر داد تا چوب آلات در شرایط بهینه­ خشک شوند.

هر گونه چوبی ویژگی های سلولی متفاوتی دارد و بنابراین به برنامه خشک کردن متفاوتی نیاز دارد. معمولا ممکن است الوار در مدت زمانی بین دو روز تا یک هفته در کوره باشند.

به طور کلی، خشک کردن الوار ساختمانی در کوره در ضخامت های بیشتر از 45 میلیمتر امکان پذیر نیست. با این وجود، مقادیر محدودی از اعضای ساختمانی گونه های نرم چوب با ضخامت 70 میلیمتر و خشک شده در کوره در بازار موجود هستند. تمام کاج های ساختمانی تیمار نشده و بعضی از گونه های سخت چوب تجاری، در کوره هایی خشک می شوند که اغلب به وسیله فرآورده های جانبی کارخانه های چوب بری یا به وسیله گاز گرم می شوند.

گونه های نرم چوب مانند کاج در کوره سریعا خشک می شوند؛ اما خشک کردن گونه های سخت چوب به دلیل ساختار سلولی متفاوت این گونه ها روند بسیار طولانی تری دارد.

خشک کردن الوار در هوای آزاد

روش سنتی خشک کردن الوار، انباشتن آن­ها در مجاورت هوای آزاد بوده و گرمای هوا و حرکت هوای طبیعی در اطراف الوار انباشته شده، رطوبت را خارج می­کند. این فرآیند در طول سالیان متمادی اصلاحات زیادی را پشت سر گذاشته و باعث شده است که فرآورده چوبی کارایی بیشتری داشته باشد و مقدار چوب آسیب دیده با فرآیند خشک شدن سریع در نزدیکی انتهای الوار کاهش یابد.

اصل مهم این است که الوار را طوری دسته بندی کنید که هوای زیادی در اطراف هر قطعه جریان داشته باشد. الوار با فواصل زیادی بین هر قطعه به صورت افقی انباشته می شوند و با نوارهایی از جنس چوب بین هر لایه، تفکیک عمودی نیز انجام می­ شود. هوا می تواند در اطراف و در بین هر دسته بندی گردش کند تا رطوبت به آرامی خارج شود. در بعضی موارد، می ­توان وزنه هایی را روی دسته بندی ها قرار داد تا از تاب برداشتن الوار در حین خشک شدن جلوگیری نمود.

خروج رطوبت از کناره های چوب با نرخ مناسبی انجام می شود؛ به همین دلیل سلول های چوبی دچار گسیختگی نمی شوند؛ اما نزدیک به دو انتهای چوب، خروج رطوبت بسیار سریع است. اغلب انتهای چوب آلات را می پوشانند یا رنگ می­کنند تا نرخ خروج رطوبت از تارهای انتهایی کاهش یابد.

در این نوع خشک کردن، انرژی کمی بیشتری لازم است. الوار دسته بندی شده نیاز به زمین زیادی دارند. خطر احتمالی آتش سوزی وجود دارد و فرآورده چوبی برای مدت زمان زیادی قابل فروش نیست.

الواری که در معرض هوای آزاد خشک می شوند، در محیط کار نسبت به الوار خشک نشده قابل کنترل تر هستند. میزان خشک کردن با توجه به رطوبت نسبی محیطِ خشک کردن انتخاب می شود و اغلب در هر تخته و نیز در درون هر دسته بندی، متفاوت خواهد بود. مدت زمان لازم برای خشک کردن در هوا تابعی از ضخامت الوار است.

به ویژه برای گونه های سخت چوب، خشک کردن در هوا فرآیند آرامی است. معمولا بین 6 تا 9 ماه طول می­کشد تا رطوبت الوار به محدوده 20 تا 25 درصد برسد.

اگر در جستجوی انواع مواد مصرفی و انواع چوب، تخته و الوار هستید به منظور آشنایی با آنها، به سایت خوگرپلاس وارد شده و کالای مورد نظر خود را آنلاین و بصورت نقد یا اقساطی خریداری نمایید.

تحریریه خوگرپلاس

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here